حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا نَغْزُو مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ لَنَا شَىْءٌ فَقُلْنَا أَلاَ نَسْتَخْصِي فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ ثُمَّ رَخَّصَ لَنَا أَنْ نَنْكِحَ الْمَرْأَةَ بِالثَّوْبِ، ثُمَّ قَرَأَ عَلَيْنَا {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ}.
Қутайба ибн Саид, Жарирдан, у Исмоилдан, у Қайсдан ривоят қилади: Абдуллаҳ айтди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ғазот қилардик, бизнинг ҳеч нарсамиз йўқ эди. Биз: Ўзимизни ахта қилмайликми? дедик. У бизни бундан қайтарди. Сўнг бизга аёлни (бир муддат) кийим (эвазига, мутъа) билан никоҳлашга рухсат берди. Сўнг бизга «Эй иймон келтирганлар, Аллаҳ сизларга ҳалол қилган пок нарсаларни ҳаром қилманглар ва ҳаддан ошманглар, албатта Аллаҳ ҳаддан ошувчиларни севмайди» (оятини) ўқиди.