حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا نَتَّقِي الْكَلاَمَ وَالاِنْبِسَاطَ إِلَى نِسَائِنَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَيْبَةَ أَنْ يُنْزَلَ فِينَا شَىْءٌ فَلَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم تَكَلَّمْنَا وَانْبَسَطْنَا.
Абу Нуъайм, Суфёндан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилади: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида хотинларимизга (қарата) гапиришдан ва очиқланишдан (эркин сўзлашдан) — биз ҳақимизда бирор нарса (оят) нозил бўлишидан ҳайиқиб — эҳтиёт бўлардик. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этганда, гапирдик ва очиқландик.