وَقَالَ الأُوَيْسِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ شُعْبَةَ بْنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ عَدَا يَهُودِيٌّ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَارِيَةٍ، فَأَخَذَ أَوْضَاحًا كَانَتْ عَلَيْهَا وَرَضَخَ رَأْسَهَا، فَأَتَى بِهَا أَهْلُهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ فِي آخِرِ رَمَقٍ، وَقَدْ أُصْمِتَتْ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ ". لِغَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ لاَ، قَالَ فَقَالَ لِرَجُلٍ آخَرَ غَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ أَنْ لاَ، فَقَالَ " فَفُلاَنٌ ". لِقَاتِلِهَا فَأَشَارَتْ أَنْ نَعَمْ، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُضِخَ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ.
Увайсий: Бизга Иброҳим ибн Саъд, у Шуъба ибнул Ҳажжождан, у Ҳишом ибн Зайддан, у Анас ибн Моликдан айтиб берди: У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида бир яҳудий бир чўрига ҳужум қилиб, унинг устидаги кумуш (тақинчоқлар)ини олди ва бошини (тош билан) эзди. Унинг аҳли уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга келтирдилар, у охирги нафасида эди, гапира олмас (сўзсиз) бўлиб қолган эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Сени ким ўлдирди — фалончими?» дедилар — уни ўлдиргандан бошқа (кишини айтиб). У боши билан: Йўқ, деб ишора қилди. Сўнг бошқа бир кишини — уни ўлдиргандан бошқани — айтдилар, у: Йўқ, деб ишора қилди. Сўнг: «Фалончими?» дедилар — уни ўлдирган (кишини айтиб). У: Ҳа, деб ишора қилди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (унинг) ҳақида буюрдилар, унинг боши икки тош орасида эзилди.