حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ رَبِيعَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، يَقُولُ كَانَ فِي بَرِيرَةَ ثَلاَثُ سُنَنٍ، أَرَادَتْ عَائِشَةُ أَنْ تَشْتَرِيَهَا فَتُعْتِقَهَا، فَقَالَ أَهْلُهَا، وَلَنَا الْوَلاَءُ، فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَوْ شِئْتِ شَرَطْتِيهِ لَهُمْ، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". قَالَ وَأُعْتِقَتْ فَخُيِّرَتْ فِي أَنْ تَقِرَّ تَحْتَ زَوْجِهَا أَوْ تُفَارِقَهُ، وَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا بَيْتَ عَائِشَةَ وَعَلَى النَّارِ بُرْمَةٌ تَفُورُ، فَدَعَا بِالْغَدَاءِ فَأُتِيَ بِخُبْزٍ وَأُدْمٍ مِنْ أُدْمِ الْبَيْتِ فَقَالَ " أَلَمْ أَرَ لَحْمًا ". قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَلَكِنَّهُ لَحْمٌ تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ، فَأَهْدَتْهُ لَنَا. فَقَالَ" هُوَ صَدَقَةٌ عَلَيْهَا، وَهَدِيَّةٌ لَنَا ".
Қутайба ибн Саид, Исмоил ибн Жаъфардан, у Рабиъадан ривоят қилади: У Қосим ибн Муҳаммадни эшитди: Барийрада учта суннат (ҳукм) бор эди. Оиша уни сотиб олиб, озод қилмоқчи бўлди. Унинг аҳли (хўжалари): Вало бизники (бўлиши шарти билан), деди. У буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга зикр қилди. У: «Агар хоҳласанг, уни уларга шарт қилавер, чунки вало фақат озод қилган кишига (тегишли)» дедилар. (Қосим) айтди: У озод қилинди, шунда у эри остида (никоҳда) қолишда ёки ундан ажрашда ихтиёр (танлаш)га қўйилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир куни Оишанинг уйига кирдилар, оловда қозон қайнаб турарди. У киши тушки таом сўрадилар, унга нон ва уй таомларидан бирор таом келтирилди. У: «Мен гўшт кўрмагандимми?» дедилар. Улар: Ҳа, эй Расулуллаҳ, лекин у Барийрага садақа қилинган гўшт, у уни бизга ҳадя қилди, дедилар. У: «У унга садақа, бизга эса ҳадя» дедилар.