حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اشْتَرَيْتُ بَرِيرَةَ فَاشْتَرَطَ أَهْلُهَا وَلاَءَهَا، فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَعْتِقِيهَا فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْطَى الْوَرِقَ ". قَالَتْ فَأَعْتَقْتُهَا ـ قَالَتْ ـ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَيَّرَهَا مِنْ زَوْجِهَا فَقَالَتْ لَوْ أَعْطَانِي كَذَا وَكَذَا مَا بِتُّ عِنْدَهُ. فَاخْتَارَتْ نَفْسَهَا.
Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: "Барирани сотиб олдим, эгалари валосини шарт қилди. Буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилдим. Деди: «Уни озод қил, чунки вало кумуш (нарх)ни берган кишигадир»." У: "Уни озод қилдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни чақирди, эри (билан қолиш-ажралиш)дан ихтиёр берди. У: «Агар у менга фалон-фалон (мол) берса ҳам, унинг ёнида тунамас эдим» деди. У ўзини танлади (ажралди)."