حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الأَقْمَرِ، عَنْ أَبِي حُذَيْفَةَ، وَكَانَ، مِنْ أَصْحَابِ ابْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ حَكَيْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً فَقَالَ " مَا يَسُرُّنِي أَنِّي حَكَيْتُ رَجُلاً وَأَنَّ لِي كَذَا وَكَذَا " . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ صَفِيَّةَ امْرَأَةٌ وَقَالَتْ بِيَدِهَا هَكَذَا كَأَنَّهَا تَعْنِي قَصِيرَةً . فَقَالَ " لَقَدْ مَزَجْتِ بِكَلِمَةٍ لَوْ مَزَجْتِ بِهَا مَاءَ الْبَحْرِ لَمُزِجَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ва Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Суфён ривоят қилди, Али ибн ал-Ақмардан, у Абу Ҳузайфадан — у ибн Масъуднинг шогирдларидан эди — у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир кишини (тақлид қилиб) ҳикоя қилдим. Шунда У: «Мен бир кишини тақлид қилиб ҳикоя қилишим — менга фалон-фалон (нарса) берилса ҳам — мени хурсанд қилмайди,» дедилар. (Оиша) деди: Мен: «Ё Расулуллаҳ, Сафийя — (бўйи) шунақа аёл,» дедим ва қўли билан шундай қилди, гўё унинг паст (калта) бўйлилигини назарда тутгандек. Шунда У: «Сен шундай бир сўз аралаштирдинг (айтдинг)ки, агар уни денгиз сувига аралаштирсанг, (ўша сўз) уни ҳам бузган бўлар эди,» дедилар.