5572-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қурбонлик китоби
قَالَ أَبُو عُبَيْدٍ ثُمَّ شَهِدْتُ مَعَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَكَانَ ذَلِكَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، فَصَلَّى قَبْلَ الْخُطْبَةِ ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ قَدِ اجْتَمَعَ لَكُمْ فِيهِ عِيدَانِ، فَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَنْتَظِرَ الْجُمُعَةَ مِنْ أَهْلِ الْعَوَالِي فَلْيَنْتَظِرْ، وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَرْجِعَ فَقَدْ أَذِنْتُ لَهُ.
Абу Убайд: Сўнг мен Усмон ибн Аффон билан (ийдда) ҳозир бўлди. У Жума кунига тўғри келди. У хутбадан олдин намоз ўқиди, сўнг хутба қилиб: Эй инсонлар, албатта бу — сизларга икки ийд тўпланган кундир. Аволи (Мадина четлари) аҳлидан ким Жумани кутишни хоҳласа, кутсин; ким қайтишни хоҳласа, мен унга рухсат бердим, деди.