حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، قَالَ كُنْتُ قَائِمًا عَلَى الْحَىِّ أَسْقِيهِمْ ـ عُمُومَتِي وَأَنَا أَصْغَرُهُمُ ـ الْفَضِيخَ، فَقِيلَ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ. فَقَالُوا أَكْفِئْهَا. فَكَفَأْتُهَا. قُلْتُ لأَنَسٍ مَا شَرَابُهُمْ قَالَ رُطَبٌ وَبُسْرٌ. فَقَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَنَسٍ وَكَانَتْ خَمْرَهُمْ. فَلَمْ يُنْكِرْ أَنَسٌ. وَحَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِي أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا يَقُولُ كَانَتْ خَمْرَهُمْ يَوْمَئِذٍ.
Мусаддад, Муътамирдан, у отасидан: Анасни эшитдим: У: Мен қабила (аҳли) устида туриб — амакиларим (учун) ва мен уларнинг энг кичиги эдим — уларга фазих ичирар эдим. Шунда: Хамр ҳаром қилинди, дейилди. Улар: Уни тўк, дедилар. Мен уни тўкдим, деди. Мен Анасга: Уларнинг ичимлиги нима эди? дедим. У: Пишган хурмо (рутаб) ва ярим пишган хурмо (буср), деди. Абу Бакр ибн Анас: У уларнинг хамри эди, деди. Анас буни инкор қилмади. Баъзи дўстларим менга айтиб бердиларки, улар Анаснинг: У ўша кунлари уларнинг хамри эди, деяётганини эшитган.