5671-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Беморлар китоби
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمُ الْمَوْتَ مِنْ ضُرٍّ أَصَابَهُ، فَإِنْ كَانَ لاَ بُدَّ فَاعِلاً فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي ".
Одам, Шуъбадан: Бизга Собит Буноний, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бирингиз ўзига етган зарар (касаллик) сабабли ўлимни асло орзу қилмасин. Агар (орзу қилмай) иложи бўлмаса, айтсин: Аллаҳим, агар ҳаёт мен учун яхши бўлса, мени тирик қолдир; агар ўлим мен учун яхши бўлса, мени вафот эттир» дедилар.