5674-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Беморлар китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُسْتَنِدٌ إِلَىَّ يَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَأَلْحِقْنِي بِالرَّفِيقِ الأَعْلَى ".
Абдуллаҳ ибн Абу Шайба, Абу Усомадан, у Ҳишомдан, у Аббод ибн Абдуллаҳ ибнуз Зубайрдан ривоят қилади: У: Оишани (розияллаҳу анҳо) эшитдим: У: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни — у киши менга суянган ҳолда — шундай деяётганларини эшитдим: «Аллаҳим, мени мағфират қил, менга раҳм қил ва мени Энг олий дўст (Рафиқ Аъло)га қовуштир» дедилар, деди.