حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو عُبَيْدٍ، مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَنْ يُدْخِلَ أَحَدًا عَمَلُهُ الْجَنَّةَ ". قَالُوا وَلاَ أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لاَ، وَلاَ أَنَا إِلاَّ أَنْ يَتَغَمَّدَنِي اللَّهُ بِفَضْلٍ وَرَحْمَةٍ فَسَدِّدُوا وَقَارِبُوا وَلاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمُ الْمَوْتَ إِمَّا مُحْسِنًا فَلَعَلَّهُ أَنْ يَزْدَادَ خَيْرًا، وَإِمَّا مُسِيئًا فَلَعَلَّهُ أَنْ يَسْتَعْتِبَ ".
Абул Ямон, Шуъайбдан, у Зуҳрийдан: Менга Абдураҳмон ибн Авфнинг озоди Абу Убайд хабар берди: Абу Ҳурайра: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ҳеч кимни ўз амали жаннатга киритмайди» дедилар. Улар: Сен ҳам эмасми, эй Расулуллаҳ? дедилар. У: «Йўқ, мен ҳам — Аллаҳ мени ўз фазли ва раҳмати билан ўраб олмаса. Бас, тўғри (мўтадил) бўлинглар ва (ҳаққа) яқинлашинглар. Ҳеч бирингиз ўлимни орзу қилмасин: ё яхшилик қилувчидир — эҳтимол у (яна) яхшиликни зиёда қилар; ё ёмонлик қилувчидир — эҳтимол у (тавба қилиб, Аллаҳни) рози қилишга ҳаракат қилар» дедилар.