حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا وَلَدَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ قَالَتْ لِي يَا أَنَسُ انْظُرْ هَذَا الْغُلاَمَ فَلاَ يُصِيبَنَّ شَيْئًا حَتَّى تَغْدُوَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُحَنِّكُهُ. فَغَدَوْتُ بِهِ، فَإِذَا هُوَ فِي حَائِطٍ وَعَلَيْهِ خَمِيصَةٌ حُرَيْثِيَّةٌ، وَهْوَ يَسِمُ الظَّهْرَ الَّذِي قَدِمَ عَلَيْهِ فِي الْفَتْحِ.
Муҳаммад ибнул Мусанно: Менга Ибн Абу Адий, у Ибн Авндан, у Муҳаммаддан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Умму Сулайм туғганида, менга: Эй Анас, мана шу болага қара, уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга таҳник қилишлари учун олиб бормагунингча, унга ҳеч нарса (еб-ичадиган) тегмасин, деди. Мен уни (эрталаб) олиб бордим, бирдан у киши бир боғ да эдилар, устларида Ҳурайс(жойиидан келтирилган) хамиса бор эди, у киши фатҳ (Макка фатҳи) пайтида олиб келган уловларига (тамға) босаётган эдилар.