حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ، وَأَبُوهُ، عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُمَا سَمِعَا مُوسَى بْنَ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ ـ رضى الله عنه أَنَّ رَجُلاً قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي بِعَمَلٍ يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ. فَقَالَ الْقَوْمُ مَالَهُ مَالَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرَبٌ مَالَهُ ". فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " تَعْبُدُ اللَّهَ لاَ تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا، وَتُقِيمُ الصَّلاَةَ، وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ، وَتَصِلُ الرَّحِمَ، ذَرْهَا ". قَالَ كَأَنَّهُ كَانَ عَلَى رَاحِلَتِهِ.
Абдураҳмон, Баҳздан: Бизга Шуъба: Бизга Ибн Усмон ибн Абдуллаҳ ибн Мавҳаб ва отаси Усмон ибн Абдуллаҳ айтиб берди: Улар иккови Мусо ибн Талҳани эшитдилар, у Абу Айюб Ансорийдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Бир киши: Эй Расулуллаҳ, менга мени жаннатга киритадиган бир амални хабар беринг, деди. Қавм: Унга нима бўлди, унга нима бўлди? дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Унга ҳожат бор (шу учун сўради)» дедилар. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳга ибодат қил, Унга ҳеч нарсани шерик қилма, намозни тўкис адо эт, закот бер ва қариндошлик қил (силаи раҳм). Уни қўйиб юбор (уловингни)» дедилар. У: Гўё у (сўраган киши) ўз уловида эди (шу учун «уни қўй» дедилар), деди.