حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ حَيَّانَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ أَعْرَابِيًّا، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ إِذَا عَمِلْتُهُ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ. قَالَ " تَعْبُدُ اللَّهَ لاَ تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا، وَتُقِيمُ الصَّلاَةَ الْمَكْتُوبَةَ، وَتُؤَدِّي الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ، وَتَصُومُ رَمَضَانَ ". قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ أَزِيدُ عَلَى هَذَا. فَلَمَّا وَلَّى قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا ". حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي حَيَّانَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو زُرْعَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا.
Муҳаммад ибн Абдурраҳим менга айтди: Аффон ибн Муслим бизга айтди: Вуҳайб бизга айтди, Яҳё ибн Саъид ибн Ҳайёндан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Бир аъробий (бадавий) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келиб: ‹Менга бир амални кўрсат-ки, мен уни қилсам, жаннатга кираман› деди. У зот: «Аллаҳга ибодат қиласан, Унга ҳеч нарсани шерик қилмайсан, фарз намозни барпо қиласан, фарз закотни адо этасан ва Рамазон рўзасини тутасан» дедилар. У: ‹Жоним қўлида бўлган зотга қасамки, мен бунга (ҳеч нарса) қўшмайман› деди. У (орқага) бурилганида, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким жаннат аҳлидан бир кишига қарашдан хурсанд бўлса, мана бунга қарасин» дедилар. Мусаддад бизга айтди, Яҳёдан, у Абу Ҳайёндан: У деди: Абу Зуръа менга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шуни хабар берди.