Саҳиҳул Бухорий — 6093-ҳадис

Одоб китоби · Табассум ва кулгу

6093-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Одоб китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ،‏.‏ وَقَالَ لِي خَلِيفَةُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَهْوَ يَخْطُبُ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ قَحَطَ الْمَطَرُ فَاسْتَسْقِ رَبَّكَ، فَنَظَرَ إِلَى السَّمَاءِ وَمَا نَرَى مِنْ سَحَابٍ، فَاسْتَسْقَى فَنَشَأَ السَّحَابُ بَعْضُهُ إِلَى بَعْضٍ، ثُمَّ مُطِرُوا حَتَّى سَالَتْ مَثَاعِبُ الْمَدِينَةِ، فَمَا زَالَتْ إِلَى الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ مَا تُقْلِعُ، ثُمَّ قَامَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَوْ غَيْرُهُ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ فَقَالَ غَرِقْنَا فَادْعُ رَبَّكَ يَحْبِسْهَا عَنَّا‏.‏ فَضَحِكَ ثُمَّ قَالَ ‏ "‏ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ‏"‏‏.‏ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا‏.‏ فَجَعَلَ السَّحَابُ يَتَصَدَّعُ عَنِ الْمَدِينَةِ يَمِينًا وَشِمَالاً، يُمْطَرُ مَا حَوَالَيْنَا، وَلاَ يُمْطِرُ مِنْهَا شَىْءٌ، يُرِيهِمُ اللَّهُ كَرَامَةَ نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِجَابَةَ دَعْوَتِهِ‏.‏

Муҳаммад ибн Маҳбуб, Абу Авонадан, у Қатодадан, у Анасдан; ва менга Халифа: Бизга Язид ибн Зурайъ: Бизга Саид, у Қатодадан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: Бир киши Жума куни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди — у киши Мадинада хутба қилаётган эдилар — ва: Ёмғир қурғоқчилик (билан) тўхтади, Роббингдан ёмғир сўра, деди. У киши осмонга қарадилар, биз ҳеч бир булут кўрмас эдик. У киши ёмғир сўрадилар, булут бир-бирига (қўшилиб) пайдо бўлди, сўнг уларга ёмғир ёғди, ҳатто Мадинанинг сув йўллари (ариқлари) оқди. У (ёмғир) кейинги Жумагача тўхтамади. Сўнг ўша киши ёки бошқаси турди — Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба қилаётган эдилар — ва: Ғарқ бўлдик, Роббингга дуо қил, уни биздан тўхтатсин, деди. У киши кулдилар, сўнг: «Аллаҳим, атрофимизга, устимизга эмас» дедилар — икки ёки уч марта. Шунда булут Мадинадан ўнг ва чап томонга бўлиниб кетди, атрофимизга ёмғир ёғар, ундан (Мадинага) ҳеч нарса ёғмас эди. Аллаҳ уларга Ўз Набийси соллаллаҳу алайҳи васалламнинг кароматини ва дуоси ижобат бўлганини кўрсатди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 1174-ҳадисЁмғир сўраш намози

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида Мадина аҳлига қурғоқчилик етди. У зот жума куни бизга хутба қилаётганларида бир киши туриб: ‹Ё Расулуллаҳ, от-улоқлар ҳалок бўлди, қўйлар ҳалок бўлди, Аллаҳга бизга…

Саҳиҳул Бухорий, 933-ҳадисЖума намози

. У зот қўлларини кўтардилар, биз осмонда бир парчача булут кўрмаётган эдик. Жоним қўлида бўлган (Аллаҳ)га қасамки, у зот уларни (қўлларини) қўймадилар, ҳатто тоғлар каби булут пайдо бўлди, сўнг минбаридан…

Саҳиҳул Бухорий, 6342-ҳадисДуо китоби

. Осмон булутланди ва бизга ёмғир ёғди, ҳатто у киши (ҳалиги киши) манзилига (деярли) ета олмади. У (ёмғир) кейинги Жумагача тўхтамади. Ўша киши ёки бошқаси туриб: Аллаҳга дуо қилинг, уни биздан…

Саҳиҳул Бухорий, 1033-ҳадисЁмғир сўраш намози

Биз ўша кунимиз, эртаси, индини ва ундан кейинги (кун) — кейинги жумагача — ёмғирда қолдик. Ўша аъробий ёки бошқа бир киши туриб: ‹Ё Расулуллаҳ, бино қулади, мол (сувда) чўкди, биз учун Аллаҳга дуо қилинг›…

Сунани Абу Довуд, 1184-ҳадисЁмғир сўраш намози

Мен ва Ансорлардан бир ўспирин бизнинг икки нишонимизга ўқ отаётган эдик, ҳатто қуёш томоша қилувчининг кўзида уфқдан икки ёки уч найза баландликда бўлганида қорайиб кетди, токи гўё таннума ўсимлиги каби…

Саҳиҳи Муслим, 7512-ҳадисЗуҳд ва қалб юмшатиш

. Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан йўл юрдик. Биздан ҳар бир кишининг ҳар кунги озуқаси бир дона хурмо эди. У уни сўрар, сўнг кийимига тугиб қўяр эди. Биз ёйларимиз билан (дарахт баргларини)…