حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الصِّدْقَ يَهْدِي إِلَى الْبِرِّ، وَإِنَّ الْبِرَّ يَهْدِي إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَصْدُقُ حَتَّى يَكُونَ صِدِّيقًا، وَإِنَّ الْكَذِبَ يَهْدِي إِلَى الْفُجُورِ، وَإِنَّ الْفُجُورَ يَهْدِي إِلَى النَّارِ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَكْذِبُ، حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اللَّهِ كَذَّابًا ".
Усмон ибн Абу Шайба, Жарирдан, у Мансурдан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилади: «Албатта ростлик (сидқ) яхшилик (бирр)га бошлайди, яхшилик эса жаннатга бошлайди; ва албатта киши рост сўзлайверади, ҳатто (Аллаҳ ҳузурида) сиддиқ (ростгўй) деб ёзилгунча. Ва албатта ёлғон фужур (бузуқлик)га бошлайди, фужур эса дўзахга бошлайди; ва албатта киши ёлғон сўзлайверади, ҳатто Аллаҳ ҳузурида каззоб (қаттиқ ёлғончи) деб ёзилгунча» дедилар.