حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَتْ عَائِشَةُ صَنَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَرَخَّصَ فِيهِ فَتَنَزَّهَ عَنْهُ قَوْمٌ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَخَطَبَ فَحَمِدَ اللَّهَ ثُمَّ قَالَ " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَتَنَزَّهُونَ عَنِ الشَّىْءِ أَصْنَعُهُ، فَوَاللَّهِ إِنِّي لأَعْلَمُهُمْ بِاللَّهِ وَأَشَدُّهُمْ لَهُ خَشْيَةً ".
Умар ибн Ҳафс, отасидан: Бизга Аъмаш: Бизга Муслим, у Масруқдан айтиб берди: Оиша: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир иш қилдилар ва унда (бошқаларга) рухсат бердилар, аммо бир қавм ундан (тақводорлик қилиб) тийилдилар. Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етди, у киши хутба қилиб, Аллаҳга ҳамд айтдилар, сўнг: «Мен қилаётган ишдан тийиладиган қавмларга нима бўлди? Валлаҳи, мен улардан Аллаҳни кўпроқ билувчиман ва Ундан кўпроқ қўрқувчиман» дедилар, деди.