حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمْرًا فَتَرَخَّصَ فِيهِ فَبَلَغَ ذَلِكَ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِهِ فَكَأَنَّهُمْ كَرِهُوهُ وَتَنَزَّهُوا عَنْهُ فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ " مَا بَالُ رِجَالٍ بَلَغَهُمْ عَنِّي أَمْرٌ تَرَخَّصْتُ فِيهِ فَكَرِهُوهُ وَتَنَزَّهُوا عَنْهُ فَوَاللَّهِ لأَنَا أَعْلَمُهُمْ بِاللَّهِ وَأَشَدُّهُمْ لَهُ خَشْيَةً " .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарийр ал-Аъмашдан, у Абуз-Зуҳодан, у Масруқдан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ишни қилдилар ва унда енгиллик (рухсат) бердилар. Бу нарса саҳобаларидан баъзиларига етганда, гўё улар уни ёқтирмадилар ва ундан ўзларини тийдилар. Бу (гап) Унга етганда, У хутба ўқиш учун туриб дедилар: «Мендан уларга етган, мен рухсат берган бир ишни ёқтирмай, ундан ўзларини тияётган кишиларга нима бўлди? Аллаҳга қасамки, мен уларнинг Аллаҳни энг яхши билганлари ва Ундан энг қаттиқ қўрққанлариман».