حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ وُلِدَ لِي غُلاَمٌ، فَأَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَمَّاهُ إِبْرَاهِيمَ، فَحَنَّكَهُ بِتَمْرَةٍ، وَدَعَا لَهُ بِالْبَرَكَةِ، وَدَفَعَهُ إِلَىَّ، وَكَانَ أَكْبَرَ وَلَدِ أَبِي مُوسَى.
Муҳаммад ибнул Алў, Абу Усомадан, у Бурайд ибн Абдуллаҳ ибн Абу Бурдадан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ривоят қилади: У: Менга бир ўғил туғилди, мен уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келтирдйм, у киши уни Иброҳим деб атадилар, уни бир хурмо билан таҳник қилдилар, унга барака(ли) дуо қилдилар ва уни менга қайтардилар. У Абу Мусонинг энг катта фарзанди эди.