حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ بِكِتَابِهِ رَجُلاً، وَأَمَرَهُ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ الْبَحْرَيْنِ، فَدَفَعَهُ عَظِيمُ الْبَحْرَيْنِ إِلَى كِسْرَى، فَلَمَّا قَرَأَهُ مَزَّقَهُ. فَحَسِبْتُ أَنَّ ابْنَ الْمُسَيَّبِ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُمَزَّقُوا كُلَّ مُمَزَّقٍ.
Бизга Исмоил ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: менга Иброҳим ибн Саъд, Солиҳдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба ибн Масъуддан ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Аббос унга хабар берди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз мактубларини бир киши билан юбордилар ва унга уни Баҳрайн улуғига топширишни буюрдилар. Баҳрайн улуғи уни Кисрога топширди. (Кисро) уни ўқигач, йиртиб ташлади. Мен Ибн ал-Мусайябни шундай деган деб ўйлайман: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг бутунлай парчаланиб кетишини (сўраб) дуо қилдилар.