حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يُقَالُ لأَهْلِ الْجَنَّةِ خُلُودٌ لاَ مَوْتَ. وَلأَهْلِ النَّارِ يَا أَهْلَ النَّارِ خُلُودٌ لاَ مَوْتَ ".
Абу Ҳурайра айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Жаннат аҳлига: Абадийлик, ўлим йўқъ дейилади; дўзах аҳлига: Ей дўзах аҳли, абадийлик, ўлим йўқъ дейилади."
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
"Жаннат аҳли жаннатга, дўзах аҳли дўзахга кирганида, кейин улар ўртасида бир мунодий туради: Ей дўзах аҳли, ўлим йўқ! Эй жаннат аҳли, ўлим йўқ! Абадийлик (хулуд)!"
"Жаннат аҳли жаннатга, дўзах аҳли дўзахга борганида, ўлим келтирилиб, жаннат билан дўзах ўртасига қўйилади, кейин сўйилади. Кейин бир мунодий нидо қилади: Ей жаннат аҳли, ўлим йўқ! Эй дўзах аҳли, ўлим йўқ!…
Киши вафот этганида, унга эртаю кеч ўрни кўрсатиб турилади: агар жаннат аҳлидан бўлса, жаннат; агар дўзах аҳлидан бўлса, дўзах. Сўнгра: ‹Мана бу Қиёмат куни тиргизиб юбориладиган ўрнинг› дейилади.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Юқумли касаллик (ўз-ўзидан ўтиши) йўқ, тияра йўқ, сафар (ойининг шумлиги) йўқ, ҳоома (ўликнинг руҳи қушга айланиши) йўқ›, дедилар.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Юқумли касаллик (ўз-ўзидан ўтиши) йўқ, ҳоома йўқ, навъ (юлдузларнинг ёмғирга таъсири) йўқ, сафар (ойининг шумлиги) йўқ›, дедилар.
Дўзахдан ‹Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ› деган ва қалбида арпа донасича яхшилик бўлган киши чиқади; дўзахдан ‹Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ› деган ва қалбида буғдой донасича яхшилик бўлган киши чиқади; дўзахдан…