حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَدْخُلُ أَحَدٌ الْجَنَّةَ إِلاَّ أُرِيَ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ، لَوْ أَسَاءَ، لِيَزْدَادَ شُكْرًا، وَلاَ يَدْخُلُ النَّارَ أَحَدٌ إِلاَّ أُرِيَ مَقْعَدَهُ مِنَ الْجَنَّةِ، لَوْ أَحْسَنَ، لِيَكُونَ عَلَيْهِ حَسْرَةً ".
Абу Ҳурайра (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Ҳеч ким жаннатга кирмайди, магар унга дўзахдаги ўрни кўрсатиладики — агар ёмонлик қилганида (шу жойда бўлар эди) — токи у шукрини зиёда қилсин; ва ҳеч ким дўзахга кирмайди, магар унга жаннатдаги ўрни кўрсатиладики — агар яхшилик қилганида (шу жойда бўлар эди) — токи унга ҳасрат бўлсин."