حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَسْعَدُ النَّاسِ بِشَفَاعَتِكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ " لَقَدْ ظَنَنْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ أَنْ لاَ يَسْأَلَنِي عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ أَحَدٌ أَوَّلُ مِنْكَ، لِمَا رَأَيْتُ مِنْ حِرْصِكَ عَلَى الْحَدِيثِ، أَسْعَدُ النَّاسِ بِشَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. خَالِصًا مِنْ قِبَلِ نَفْسِهِ ".
Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) айтди: Мен: "Эй Расулуллаҳ, қиёмат кунида сенинг шафоатинг билан энг бахтли одам ким?" дедим. Деди: "Эй Абу Ҳурайра, ҳадисга бўлган ҳарислигингни кўриб, бу ҳадис ҳақида мендан сендан олдин ҳеч ким сўрамаса керак деб ўйлаган эдим. Қиёмат кунида менинг шафоатим билан энг бахтли одам — чин дилдан, ўз нафсидан (ихлос билан) Ла илаҳа иллаллаҳъ деган кишидир."