حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَعْلَمُ آخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنْهَا، وَآخِرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولاً رَجُلٌ يَخْرُجُ مِنَ النَّارِ كَبْوًا، فَيَقُولُ اللَّهُ اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ. فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلأَى، فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَجَدْتُهَا مَلأَى، فَيَقُولُ اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ. فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلأَى. فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَجَدْتُهَا مَلأَى، فَيَقُولُ اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ، فَإِنَّ لَكَ مِثْلَ الدُّنْيَا وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهَا. أَوْ إِنَّ لَكَ مِثْلَ عَشَرَةِ أَمْثَالِ الدُّنْيَا. فَيَقُولُ تَسْخَرُ مِنِّي، أَوْ تَضْحَكُ مِنِّي وَأَنْتَ الْمَلِكُ ". فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ، وَكَانَ يُقَالُ ذَلِكَ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلَةً.
Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Мен дўзах аҳлининг ундан энг охирги чиққанини ва жаннат аҳлининг энг охирги кирганини биламан — бир киши дўзахдан эмаклаб (йиқила-йиқила) чиқади. Аллаҳ: Бор, жаннатга киръ дейди. У унга келади, унга у (жаннат) тўла каби туюлади. Қайтиб: Ей Роббим, уни тўла топдимъ дейди. (Аллаҳ): Бор, жаннатга киръ дейди. У келади, унга тўла каби туюлади. Ей Роббим, уни тўла топдимъ дейди. (Аллаҳ): Бор, жаннатга кир, сенга дунё мисли ва унинг ўн баравари боръ дейди — ёки: сенга дунёнинг ўн мисли боръ. У: Мендан масхара қиляпсанми — ёки: куляпсанми — Сен Подшоҳ бўла туриб? дейди." Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни озиқ тишлари кўрингунча кулганини кўрдим. Ва: "Бу — жаннат аҳлининг мартаба жиҳатидан энг пасти (поғонаси)дир" дейилар эди.