حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ سَمِعْتُ قَيْسًا، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو مَسْعُودٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لأَتَأَخَّرُ عَنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ مِنْ أَجْلِ فُلاَنٍ مِمَّا يُطِيلُ بِنَا. فَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَوْعِظَةٍ أَشَدَّ غَضَبًا مِنْهُ يَوْمَئِذٍ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مِنْكُمْ مُنَفِّرِينَ، فَأَيُّكُمْ مَا صَلَّى بِالنَّاسِ فَلْيَتَجَوَّزْ، فَإِنَّ فِيهِمُ الضَّعِيفَ وَالْكَبِيرَ وَذَا الْحَاجَةِ ".
Аҳмад ибн Юнус бизга айтди: Зуҳайр бизга айтди: Исмоил бизга айтди: Мен Қайсни эшитдим: Абу Масъуд менга хабар берди: Бир киши: ‹Аллаҳга қасамки, ё Расулуллаҳ, мен бомдод намозидан — фалон киши бизга (намозни) узун чўзганидан — кечиқаман (келмайман)›, деди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни бирор ваъз-насиҳатда ўша кундагидан кўра қаттиқроқ ғазабланган ҳолда кўрмагандим. Сўнг у зот: «Албатта сизларнинг ичингизда (одамларни Дийндан) нафратлантирувчилар бор. Қайсибирингиз одамларга намоз ўқиса, енгиллатсин, чунки улар ичида заиф, кекса ва ҳожати бор (кишилар) бор», дедилар.