حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَمَّ أَحَدُكُمُ النَّاسَ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمُ الصَّغِيرَ وَالْكَبِيرَ وَالضَّعِيفَ وَالْمَرِيضَ فَإِذَا صَلَّى وَحْدَهُ فَلْيُصَلِّ كَيْفَ شَاءَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ وَأَنَسٍ وَجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ وَمَالِكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي وَاقِدٍ وَعُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ وَأَبِي مَسْعُودٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ اخْتَارُوا أَنْ لاَ يُطِيلَ الإِمَامُ الصَّلاَةَ مَخَافَةَ الْمَشَقَّةِ عَلَى الضَّعِيفِ وَالْكَبِيرِ وَالْمَرِيضِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَبُو الزِّنَادِ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ ذَكْوَانَ . وَالأَعْرَجُ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هُرْمُزَ الْمَدِينِيُّ وَيُكْنَى أَبَا دَاوُدَ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Муғийра ибн Абдураҳмон Абуз-Зиноддан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан бири одамларга имом бўлса, (намозни) енгил қилсин, чунки уларнинг орасида кичик, катта, заиф ва касал (киши) бор. Ёлғиз ўзи намоз ўқиса, хоҳлаганича ўқисин,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Адий ибн Ҳотим, Анас, Жобир ибн Самура, Молик ибн Абдуллаҳ, Абу Воқид, Усмон ибн Абил-Ос, Абу Масъуд, Жобир ибн Абдуллаҳ ва Ибн Аббосдан (ҳам ривоятлар) бор. Абу Исо деди: Абу Ҳурайра ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу кўпчилик илм аҳлининг сўзидир; улар заиф, катта ва касалга машаққат бўлишидан қўрқиб, имом намозни чўзмаслигини ихтиёр қилганлар. Абу Исо деди: Абуз-Зиноднинг исми Абдуллаҳ ибн Заквондир. Ал-Аъраж эса Абдураҳмон ибн Ҳурмуз ал-Мадиний бўлиб, куняси Абу Довуддир.