حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا وَالنَّبِيُّ، صلى الله عليه وسلم خَارِجَانِ مِنَ الْمَسْجِدِ فَلَقِيَنَا رَجُلٌ عِنْدَ سُدَّةِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا أَعْدَدْتَ لَهَا " فَكَأَنَّ الرَّجُلَ اسْتَكَانَ ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا كَبِيرَ صِيَامٍ وَلاَ صَلاَةٍ وَلاَ صَدَقَةٍ، وَلَكِنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ. قَالَ " أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ ".
Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу) айтди: Мен ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжиддан чиқиб кетаётган эдик, масжид остонаси ёнида бизга бир киши йўлиқди: "Эй Расулуллаҳ, қиёмат қачон?" деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Унга нима тайёрладинг?" деди. Гоё у киши (хижолат бўлиб) бўшашди, кейин: "Эй Расулуллаҳ, мен унга кўп рўза, намоз ёки садақа тайёрламадим, лекин мен Аллаҳ ва Расулини яхши кўраман" деди. У: "Сен яхши кўрган(в билан бирга)сан" деди.