حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي مَرَضِهِ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ". قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ. فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ". قَالَتْ عَائِشَةُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ. فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَهْ، إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ". قَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا.
Исмоил бизга айтди: Молик ибн Анас бизга айтди, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у онамизнинг онаси Оишадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам касалликларида: «Абу Бакрга айтинг, одамларга намоз ўқиб берсин», дедилар. Оиша деди: Мен: ‹Абу Бакр сизнинг ўрнингизда турса, йиғидан одамларга (овозини) эшиттира олмайди, Умарга айтинг, намоз ўқисин›, дедим. У зот: «Абу Бакрга айтинг, одамларга намоз ўқиб берсин», дедилар. Оиша Ҳафсага: ‹Унга айт: Абу Бакр сизнинг ўрнингизда турса, йиғидан одамларга эшиттира олмайди, Умарга айтинг, одамларга намоз ўқиб берсин›, деди. Ҳафса шундай қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бас! Албатта сизлар Юсуфнинг (атрофидаги) аёллардек экансизлар. Абу Бакрга айтинг, одамларга намоз ўқиб берсин», дедилар. Ҳафса Оишага: ‹Мен сендан бирор яхшилик кўрмайдиганман›, деди.