7178-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳукм чиқариш
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أُنَاسٌ لاِبْنِ عُمَرَ إِنَّا نَدْخُلُ عَلَى سُلْطَانِنَا فَنَقُولُ لَهُمْ خِلاَفَ مَا نَتَكَلَّمُ إِذَا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِمْ قَالَ كُنَّا نَعُدُّهَا نِفَاقًا.
Асим ибн Муҳаммад отасидан (ривоят қилди): Баъзи одамлар Ибн Умарга: "Биз ўз султонимиз (ҳоким)нинг ҳузурига кирамиз ва уларга — ёнларидан чиқганимизда гаплашадиганимизнинг аксини айтамиз" дедилар. У: "Биз буни нифоқ деб ҳисоблар эдик" деди.