حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَتِ امْرَأَةٌ لِعُمَرَ تَشْهَدُ صَلاَةَ الصُّبْحِ وَالْعِشَاءِ فِي الْجَمَاعَةِ فِي الْمَسْجِدِ، فَقِيلَ لَهَا لِمَ تَخْرُجِينَ وَقَدْ تَعْلَمِينَ أَنَّ عُمَرَ يَكْرَهُ ذَلِكَ وَيَغَارُ قَالَتْ وَمَا يَمْنَعُهُ أَنْ يَنْهَانِي قَالَ يَمْنَعُهُ قَوْلُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ مَسَاجِدَ اللَّهِ ".
Юсуф ибн Мусо бизга айтди: Абу Усома бизга айтди: Убайдуллаҳ ибн Умар бизга айтди, Нофиъдан, у Ибн Умардан: У деди: Умарнинг бир хотини бомдод ва хуфтон намозини масжидда жамоатда (ўқишга) иштирок этар эди. Унга: ‹Нимага чиқайсан, ҳолбуки Умар буни ёқтирмаслигини ва рашк қилишини биласан-ку?› дейилди. У: ‹Уни мени қайтаришдан нима тўсади?› деди. У (рови): ‹Уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Аллаҳнинг чўриларини Аллаҳнинг масжидларидан ман қилманглар› деган сўзи тўсади›, деди.