حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ، صَاحِبُ الزِّيَادِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ ابْنُ عَمِّ، مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لِمُؤَذِّنِهِ فِي يَوْمٍ مَطِيرٍ إِذَا قُلْتَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. فَلاَ تَقُلْ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ. قُلْ صَلُّوا فِي بُيُوتِكُمْ. فَكَأَنَّ النَّاسَ اسْتَنْكَرُوا، قَالَ فَعَلَهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي، إِنَّ الْجُمُعَةَ عَزْمَةٌ، وَإِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أُخْرِجَكُمْ، فَتَمْشُونَ فِي الطِّينِ وَالدَّحْضِ.
Мусаддад бизга айтди: Исмоил бизга айтди: Абдулҳамид — Зиёдийнинг шериги — менга хабар берди: Абдуллаҳ ибн Ҳорис — Муҳаммад ибн Сириннинг амаки ўғли — бизга айтди: У деди: Ибн Аббос ёмғирли кунда муаззинига: ‹Сен ‹Аш-ҳаду анна Муҳаммадан расулуллаҳ› деганингда, ‹Ҳайя алас-салота› дема, ‹Уйларингизда намоз ўқинг› деб айт›, деди. Гўё одамлар буни ғалати кўрдилар. У: ‹Буни мендан яхши бўлган киши (Набий) қилган. Албатта жума вожиб (қатъий), аммо мен сизларни чиқариб, лой ва сирпанчиқда юришингизни ёқтирмадим›, деди.