Саҳиҳи Муслим — 1110-ҳадис

Намоз китоби · Намознинг тўлиқ сифати, руку ва сажда тартиби

1110-ҳадисXalqaro 498Саҳиҳи Муслим · Намоз китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، - يَعْنِي الأَحْمَرَ - عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَفْتِحُ الصَّلاَةَ بِالتَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةَ بِـ ‏{‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ‏}‏ وَكَانَ إِذَا رَكَعَ لَمْ يُشْخِصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ وَلِكَنْ بَيْنَ ذَلِكَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السَّجْدَةِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ جَالِسًا وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ التَّحِيَّةَ وَكَانَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عُقْبَةِ الشَّيْطَانِ وَيَنْهَى أَنْ يَفْتَرِشَ الرَّجُلُ ذِرَاعَيْهِ افْتِرَاشَ السَّبُعِ وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلاَةَ بِالتَّسْلِيمِ ‏.‏ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ نُمَيْرٍ عَنْ أَبِي خَالِدٍ وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عَقِبِ الشَّيْطَانِ ‏.‏

Оиша айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозни такбир билан, қироатни «Алҳамду лиллаҳи роббил-аламийн» билан бошлар эди; руку қилганида бошини (юқори) кўтармас ва (паст) эгмас, балки ўртача (тутар) эди; рукуъдан бошини кўтарганида — тик туриб ростлангуна қадар — сажда қилмас эди; саждадан бошини кўтарганида — ўтириб ростлангуна қадар — (яна) сажда қилмас эди; ҳар икки ракатда таҳийят (ташаҳҳуд) айтар эди; чап оёғини ёзар (тўшар) ва ўнг оёғини тикка қилар эди; ва шайтоннинг уқбаси (чордана)дан қайтарар, киши икки билакини йиртқич (ҳайвон) ёйгандек ёйишдан қайтарар эди; ва намозни салом билан тугатар эди. Ибн Нумайрнинг Абу Холиддан (ривояти)да: "ва шайтоннинг ақиби (товони)дан қайтарар эди" (дейилди).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 783-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозни такбир билан, қироатни «Алҳамду лиллаҳи Роббил-оламин» билан бошларди. Рукуъ қилганида бошини кўтармас ва эгмас, балки бу иккиси орасида тутарди. Рукуъдан бошини…

Сунани Абу Довуд, 1178-ҳадисЁмғир сўраш намози

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида қуёш тутилди, бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ўғиллари Иброҳим вафот этган кунда эди. Одамлар: ‹Қуёш фақат у зотнинг ўғли Иброҳимнинг ўлими учун…

Саҳиҳул Бухорий, 803-ҳадисАзон китоби

Абу Ҳурайра ҳар бир намозда — фарз ва ундан бошқаси, Рамазонда ва ундан бошқасида — такбир айтар эди. У турганида такбир айтар, сўнг руку қилганида такбир айтар, сўнг ‹Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ› дер, сўнг сажда…

Сунани Насоий, 1136-ҳадисТатбиқ китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўтирган, биз эса атрофларида эдик, шу пайт бир киши кириб, қиблага юзланиб намоз ўқиди. Намозини тамомлагач, келиб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ва жамоага салом…

Сунани Абу Довуд, 149-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Табук ғазотида фажрдан олдин йўлдан четга бурилди, мен ҳам У зот билан бирга эдим, мен ҳам У билан четга бурилдим. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам туясини чўктириб, ортини…

Сунани Абу Довуд, 836-ҳадисНамоз китоби

Менга Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ва Абу Салама хабар беришича, Абу Ҳурайра ҳар бир намозда — фарз бўлсин, бошқа бўлсин — такбир айтар эди: турганда такбир айтар, сўнг руку қилганда такбир айтар, сўнг ‹Самиаллаҳу…