حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَنَزَلَتْ { قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ} فَمَرَّ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ وَهُمْ رُكُوعٌ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ وَقَدْ صَلَّوْا رَكْعَةً فَنَادَى أَلاَ إِنَّ الْقِبْلَةَ قَدْ حُوِّلَتْ . فَمَالُوا كَمَا هُمْ نَحْوَ الْقِبْلَةِ .
Анас (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Байтул-Мақдис томон намоз ўқир эди; бас «Албатта Биз сенинг юзинг осмонда (қибла кутиб) бурилишини кўряптмиз; бас Биз сени — ўзинг рози бўладиган қиблага (албатта) ўграйтирамиз; бас юзингни Масжидул-Ҳаром томон бур» (ояти) нозил бўлди. Бани Салимадан бир киши ўтди — улар бомдод намозида руку (ҳолатида) эдилар ва бир ракат ўқиган эдилар; бас у: "Огоҳ бўлингки, албатта қибла ўзгартирилди" деб нидо қилди. Бас улар ўша ҳолатича (рукуъда) қибла томон оғди (бурилдилар).