حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، كِلاَهُمَا عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، - وَهَذَا حَدِيثُ قُتَيْبَةَ أَنَّ فُقَرَاءَ، الْمُهَاجِرِينَ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا ذَهَبَ أَهْلُ الدُّثُورِ بِالدَّرَجَاتِ الْعُلَى وَالنَّعِيمِ الْمُقِيمِ . فَقَالَ " وَمَا ذَاكَ " . قَالُوا يُصَلُّونَ كَمَا نُصَلِّي وَيَصُومُونَ كَمَا نَصُومُ وَيَتَصَدَّقُونَ وَلاَ نَتَصَدَّقُ وَيُعْتِقُونَ وَلاَ نُعْتِقُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَفَلاَ أُعَلِّمُكُمْ شَيْئًا تُدْرِكُونَ بِهِ مَنْ سَبَقَكُمْ وَتَسْبِقُونَ بِهِ مَنْ بَعْدَكُمْ وَلاَ يَكُونُ أَحَدٌ أَفْضَلَ مِنْكُمْ إِلاَّ مَنْ صَنَعَ مِثْلَ مَا صَنَعْتُمْ " . قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " تُسَبِّحُونَ وَتُكَبِّرُونَ وَتَحْمَدُونَ دُبُرَ كُلِّ صَلاَةٍ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ مَرَّةً " . قَالَ أَبُو صَالِحٍ فَرَجَعَ فُقَرَاءُ الْمُهَاجِرِينَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا سَمِعَ إِخْوَانُنَا أَهْلُ الأَمْوَالِ بِمَا فَعَلْنَا فَفَعَلُوا مِثْلَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ " . وَزَادَ غَيْرُ قُتَيْبَةَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنِ اللَّيْثِ عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ قَالَ سُمَىٌّ فَحَدَّثْتُ بَعْضَ أَهْلِي هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ وَهِمْتَ إِنَّمَا قَالَ " تُسَبِّحُ اللَّهَ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ وَتَحْمَدُ اللَّهَ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ وَتُكَبِّرُ اللَّهَ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ " . فَرَجَعْتُ إِلَى أَبِي صَالِحٍ فَقُلْتُ لَهُ ذَلِكَ فَأَخَذَ بِيَدِي فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ حَتَّى تَبْلُغَ مِنْ جَمِيعِهِنَّ ثَلاَثَةً وَثَلاَثِينَ . قَالَ ابْنُ عَجْلاَنَ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ رَجَاءَ بْنَ حَيْوَةَ فَحَدَّثَنِي بِمِثْلِهِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Абу Ҳурайра (ривоят қилди): Муҳожирларнинг камбағаллари Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келди ва: «Мол-дунё эгалари юқори даражаларни ва доимий неъматни олиб кетди (биздан ўзди)» дедилар. У: «Бу нима (дегани)?» деди. Улар: «Улар биз ўқиганмиз мисли ўқийди, биз рўза тутганмиз мисли рўза тутади; улар садақа беради, биз беролмаймиз; улар (қул) озод қилади, биз озод қилолмаймиз» дедилар. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизларга бир нарсани ўргатайми — унинг билан сиздан олдин ўтганга етиб оласиз, сиздан кейингинидан ўзиб кетасиз, ва сиз қилган мисли қилгандан бошқа ҳеч ким сиздан афзал бўлмайди?» деди. Улар: «Ҳа, эй Расулуллаҳ» дедилар. У: «Ҳар намознинг ортида ўттиз уч марта тасбиҳ (Субҳаналлаҳ), такбир (Аллаҳу акбар) ва таҳмид (Алҳамдулиллаҳ) айтасизлар» деди. Абу Солиҳ: Бас муҳожирларнинг камбағаллари Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига қайтиб келди ва: «Мол эгаси биродарларимиз биз қилган (иш)ни эшитди-да, шу мислини қилди» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу Аллаҳнинг фазли; уни хоҳлаганига беради» деди. (Қутайбадан бошқалари ал-Лайс — Ибн Ажлон орқали бу ҳадисда зиёда қилди: Сумайй: «Мен буни ўз аҳлимнинг баъзига айтдим; у: ‹Сен хато қилдинг; у фақат: Аллаҳни ўттиз уч тасбиҳ, ўттиз уч таҳмид, ўттиз уч такбир қиласан, деди› деди. Бас мен Абу Солиҳга қайтдим ва унга буни айтдим; у қўлимдан тутди ва: ‹Аллаҳу акбар ва Субҳаналлаҳ вал-ҳамду лиллаҳ, Аллаҳу акбар ва Субҳаналлаҳ вал-ҳамду лиллаҳ — ҳаммасидан ўттиз учга етгунча› деди.» Ибн Ажлон: «Мен бу ҳадисни Ражо ибн Ҳайвага айтдим; у ҳам менга Абу Солиҳ — Абу Ҳурайра — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини ривоят қилди» деди.)