وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أُمِّ الْحَكَمِ يَخْطُبُ قَاعِدًا فَقَالَ انْظُرُوا إِلَى هَذَا الْخَبِيثِ يَخْطُبُ قَاعِدًا وَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى { وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَائِمًا}
Каъб ибн Ужра (ривоят қилди)ки: У масжидга кирди — Абдурраҳмон ибн Уммул-Ҳакам ўтирган ҳолда хутба қилаётган эди; бас: «Мана шу хабис (ёмон)га қаранг — ўтирган ҳолда хутба қиляпти; ҳолбуки Аллаҳ таоло: ‹Ва изо раъав тижаратан ав лаҳван-нфадду илайҳо ва таракука қоима (Улар тижорат ёки ўйин-кулгини кўрганларида, унга тарқалиб (йўналиб) кетдилар ва сени тикка турган ҳолда ташлаб қўйдилар))› деган» деди.