حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَيُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ الْحَرُورِيَّةَ لَمَّا خَرَجَتْ وَهُوَ مَعَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ - رضى الله عنه - قَالُوا لاَ حُكْمَ إِلاَّ لِلَّهِ . قَالَ عَلِيٌّ كَلِمَةُ حَقٍّ أُرِيدَ بِهَا بَاطِلٌ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَفَ نَاسًا إِنِّي لأَعْرِفُ صِفَتَهُمْ فِي هَؤُلاَءِ " يَقُولُونَ الْحَقَّ بِأَلْسِنَتِهِمْ لاَ يَجُوزُ هَذَا مِنْهُمْ - وَأَشَارَ إِلَى حَلْقِهِ - مِنْ أَبْغَضِ خَلْقِ اللَّهِ إِلَيْهِ مِنْهُمْ أَسْوَدُ إِحْدَى يَدَيْهِ طُبْىُ شَاةٍ أَوْ حَلَمَةُ ثَدْىٍ " . فَلَمَّا قَتَلَهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ - رضى الله عنه - قَالَ انْظُرُوا . فَنَظَرُوا فَلَمْ يَجِدُوا شَيْئًا فَقَالَ ارْجِعُوا فَوَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ وَلاَ كُذِبْتُ . مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا ثُمَّ وَجَدُوهُ فِي خَرِبَةٍ فَأَتَوْا بِهِ حَتَّى وَضَعُوهُ بَيْنَ يَدَيْهِ . قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ وَأَنَا حَاضِرُ ذَلِكَ مِنْ أَمْرِهِمْ . وَقَوْلِ عَلِيٍّ فِيهِمْ زَادَ يُونُسُ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ بُكَيْرٌ وَحَدَّثَنِي رَجُلٌ عَنِ ابْنِ حُنَيْنٍ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ ذَلِكَ الأَسْوَدَ .
Убайдуллаҳ ибн Абу Рофиъ — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг озоди (ривоят қилди)ки: Ҳорурия (Хавориж) чиқганида — у Али ибн Абу Толиб (розияллаҳу анҳу) билан бирга эди — улар: «Ҳукм фақат Аллаҳники» дедилар. Али: «Ҳақ сўз, (лекин) у билан ботил мақсад қилинган. Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир қавмни таърифлаган эди — мен уларнинг таърифини мана шуларда танийман: ‹Улар тиллари билан ҳақни айтадилар, (лекин) бу (ҳақ) улардан — у ўз бўғзига ишора қилди — ўтмайди; улар Аллаҳга энг ёмон кўрилган халойиқдан(дир); улар ичида бир қора киши: унинг икки қўлидан бири қўй эмчагидек ёки кўкрак сўрғичидек (осилган)› деди» деди. Бас Али ибн Абу Толиб (розияллаҳу анҳу) уларни ўлдирганида: «Қаранглар» деди. Улар қаради, аммо ҳеч нарса топмадилар. Бас у: «Қайтинглар! Аллаҳга қасам, мен ёлғон айтмадим ва менга ёлғон айтилмади» деди — икки ёки уч марта. Кейин уни бир вайронада топдилар ва уни келтирдилар, то уни унинг (Али) олдига қўйгунча. Убайдуллаҳ: «Мен уларнинг шу ишларини ва Алининг улар ҳақида (айтган) сўзини ўз кўзим билан кўрган эдим» деди. Юнус ўз ривоятида (шу) зиёдани (қўшди): Букайр: «Менга бир киши Ибн Ҳунайндан: ‹Мен ўша қора (киши)ни кўрдим› деганини айтди» деди.