حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، - رضى الله عنه - قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ هَلَكْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " وَمَا أَهْلَكَكَ " . قَالَ وَقَعْتُ عَلَى امْرَأَتِي فِي رَمَضَانَ . قَالَ " هَلْ تَجِدُ مَا تُعْتِقُ رَقَبَةً " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَهَلْ تَجِدُ مَا تُطْعِمُ سِتِّينَ مِسْكِينًا " . قَالَ لاَ - قَالَ - ثُمَّ جَلَسَ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ . فَقَالَ " تَصَدَّقْ بِهَذَا " . قَالَ أَفْقَرَ مِنَّا فَمَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا أَهْلُ بَيْتٍ أَحْوَجُ إِلَيْهِ مِنَّا . فَضَحِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ ثُمَّ قَالَ " اذْهَبْ فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَ " .
Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) айтди: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келди ва: «Ҳалок бўлдим, эй Расулуллаҳ» деди. У: «Сени нима ҳалок қилди?» деди. У: «Рамазонда хотинимга (жимаъ қилиб) тушдим» деди. У: «Бир қул озод қиладиган (нарса) топасанми?» деди. У: «Йўқ» деди. У: «Кетма-кет икки ой рўза тута оласанми?» деди. У: «Йўқ» деди. У: «Олтмиш мискинга таом берадиган (нарса) топасанми?» деди. У: «Йўқ» деди. (Ровий:) Кейин у ўтирди. Бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ичида хурмо бўлган бир сават (идиш) келтирилди. У: «Мана шуни садақа қил» деди. У: «Биздан фақирроқгами? Икки қорачил (Мадинанинг икки тош тепалиги) орасида биздан унга муҳтожроқ оила йўқ-ку» деди. Бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — озиқ тишлари кўрингунча — кулди, кейин: «Бор, уни ўз аҳлингга едир» деди.