حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - قَالَ مُسَدَّدٌ - حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ هَلَكْتُ . فَقَالَ " مَا شَأْنُكَ " . قَالَ وَقَعْتُ عَلَى امْرَأَتِي فِي رَمَضَانَ . قَالَ " فَهَلْ تَجِدُ مَا تُعْتِقُ رَقَبَةً " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُطْعِمَ سِتِّينَ مِسْكِينًا " . قَالَ لاَ . قَالَ " اجْلِسْ " . فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ فَقَالَ " تَصَدَّقْ بِهِ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا أَهْلُ بَيْتٍ أَفْقَرَ مِنَّا فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ ثَنَايَاهُ قَالَ " فَأَطْعِمْهُ إِيَّاهُمْ " . وَقَالَ مُسَدَّدٌ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ أَنْيَابُهُ .
Бизга Мусаддад ва Муҳаммад ибн Ийсо — маънода (бир хил) — ривоят қилиб дедилар: Бизга Суфён — Мусаддад деди — бизга аз-Зуҳрий Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: «Ҳалок бўлдим», деди. У: «Сенга нима бўлди?» дедилар. У: «Рамазонда хотиним билан қўшилдим», деди. У: «Озод қиладиган қул топа оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У: «Кетма-кет икки ой рўза тута оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У: «Олтмиш мискинни таомлантира оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У: «Ўтир», дедилар. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ичида хурмо бўлган бир сават келтирилди. У: «Буни садақа қил», дедилар. У: «Эй Расулуллаҳ, Мадинанинг икки қора тошли (чегараси) орасида биздан камбағалроқ хонадон йўқ», деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олд тишлари кўрингунча кулиб: «Уни ўша (оилангга) едиргин», дедилар. Мусаддад бошқа бир ўринда «олд (қозиқ) тишлари» деди.