حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ فَقَالَ هَلَكْتُ. قَالَ " وَلِمَ ". قَالَ وَقَعْتُ عَلَى أَهْلِي فِي رَمَضَانَ. قَالَ " فَأَعْتِقْ رَقَبَةً ". قَالَ لَيْسَ عِنْدِي. قَالَ " فَصُمْ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ ". قَالَ لاَ أَسْتَطِيعُ. قَالَ " فَأَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا ". قَالَ لاَ أَجِدُ. فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ فَقَالَ " أَيْنَ السَّائِلُ ". قَالَ هَا أَنَا ذَا. قَالَ " تَصَدَّقْ بِهَذَا ". قَالَ عَلَى أَحْوَجَ مِنَّا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا أَهْلُ بَيْتٍ أَحْوَجُ مِنَّا فَضَحِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ قَالَ " فَأَنْتُمْ إِذًا ".
Аҳмад ибн Юнус, Иброҳим ибн Саъддан, у Ибн Шиҳобдан, у Ҳумайд ибн Абдураҳмондан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бир киши келиб: Ҳалок бўлдим, деди. У: «Нега?» дедилар. У: Рамазонда аҳлим (хотиним) билан (кундузи) қовушдим, деди. У: «Бир қул озод қил» дедилар. У: Менда (қул) йўқ, деди. У: «Икки ой кетма-кет рўза тут» дедилар. У: Қодир эмасман, деди. У: «Олтмиш мискинни таомлантир» дедилар. У: Тополмайман, деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ичида хурмо бўлган бир сават келтирилди. У: «Сўровчи қани?» дедилар. У: Мана мен, деди. У: «Буни садақа қил» дедилар. У: Биздан муҳтожроққами, эй Расулуллаҳ? Сени ҳақ билан юборган зотга қасам, Мадинанинг икки қора тошлик (чегара)си орасида биздан муҳтожроқ бирор оила йўқ, деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам озиқ тишлари кўрингунча кулдилар ва: «Унда (уни) сизлар (енглар)» дедилар.