حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ حَفْصَةَ، - رضى الله عنهم - قَالَتْ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَا شَأْنُ النَّاسِ حَلُّوا وَلَمْ تَحِلَّ مِنْ عُمْرَتِكَ قَالَ " إِنِّي قَلَّدْتُ هَدْيِي وَلَبَّدْتُ رَأْسِي فَلاَ أَحِلُّ حَتَّى أَحِلَّ مِنَ الْحَجِّ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид Убайдуллаҳдан ривоят қилди, у деди: менга Нофиъ Ибн Умардан, у Ҳафса (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди, у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: «Одамларга нима бўлдики, улар (эҳромдан) чиқдилар, сиз эса умрангиздан чиқмадингиз?» дедим. У: «Мен ҳадийимни қиладалаб қўйдим ва бошимни боғлаб олдим, шунинг учун ҳаждан чиқмагунимча (эҳромдан) чиқмайман» деди.