حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي مَنْصُورُ، بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ، صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، - رضى الله عنهما - قَالَتْ خَرَجْنَا مُحْرِمِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيَقُمْ عَلَى إِحْرَامِهِ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيَحْلِلْ " . فَلَمْ يَكُنْ مَعِي هَدْىٌ فَحَلَلْتُ وَكَانَ مَعَ الزُّبَيْرِ هَدْىٌ فَلَمْ يَحْلِلْ . قَالَتْ فَلَبِسْتُ ثِيَابِي ثُمَّ خَرَجْتُ فَجَلَسْتُ إِلَى الزُّبَيْرِ فَقَالَ قُومِي عَنِّي . فَقُلْتُ أَتَخْشَى أَنْ أَثِبَ عَلَيْكَ
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бакр хабар берди, бизга Ибн Журайж хабар берди; (ҳ) ва менга Зуҳайр ибн Ҳарб — лафз уники — ривоят қилди, бизга Равҳ ибн Убода ривоят қилди, бизга Ибн Журайж ривоят қилди, менга Мансур ибн Абдурраҳмон онаси Сафийя бинт Шайбадан, у Асмо бинт Абу Бакр (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди, у деди: Биз эҳром боғлаган ҳолда чиқдик. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким билан ҳадий бўлса, эҳромида (қолаверсин) турсин; ким билан ҳадий бўлмаса, (эҳромдан) чиқсин» деди. Мен билан ҳадий йўқ эди, шунинг учун (эҳромдан) чиқдим; Зубайр билан ҳадий бор эди, шунинг учун у чиқмади. (Асмо) деди: Мен кийимларимни кийдим, сўнг чиқиб, Зубайрнинг ёнига ўтирдим. У: «Мендан нарида тур» деди. Мен: «Сенинг устингга сакраб чиқишимдан қўрқяпсанми?» дедим.