وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ وَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُلَبِّي حَتَّى رَمَى الْجَمْرَةَ . وَزَادَ فِي حَدِيثِهِ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُشِيرُ بِيَدِهِ كَمَا يَخْذِفُ الإِنْسَانُ
Ва менга буни Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид Ибн Журайждан ривоят қилди, менга Абуз-Зубайр шу иснод билан хабар берди, фақат у ҳадисда «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Жамрага тош отгунча тўхтовсиз талбия айтиб борди» (жумласини) зикр қилмади ва ўз ҳадисида: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўли билан, киши (тош) чертиб отганидек, ишора қиларди» деб (жумлани) қўшди.