حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَعَمِّي، عَلْقَمَةُ وَالأَسْوَدُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ وَأَنَا شَابٌّ، يَوْمَئِذٍ فَذَكَرَ حَدِيثًا رُئِيتُ أَنَّهُ حَدَّثَ بِهِ، مِنْ أَجْلِي قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ وَزَادَ قَالَ فَلَمْ أَلْبَثْ حَتَّى تَزَوَّجْتُ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ал-Аъмашдан, у Умора ибн Умайрдан, у Абдурраҳмон ибн Язиддан ривоят қилди, у деди: Мен, амаким Алқама ва ал-Асвад Абдуллаҳ ибн Масъуднинг ҳузурига кирдик; мен ўша куни ёш эдим. У бир ҳадис зикр қилди, мен буни у мен сабабли айтди деб ўйладим. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (шундай) деди — Абу Муовиянинг ҳадиси каби, ва (шуни) қўшди: У деди: Мен кўп ўтмай уйландим.