وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ، الْمُسَيَّبِ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، قَالَ رَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى عُثْمَانَ بْنِ مَظْعُونٍ التَّبَتُّلَ وَلَوْ أَذِنَ لَهُ لاَخْتَصَيْنَا .
Ва бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Абу Курайб Муҳаммад ибн ал-Ало — лафз уники — ривоят қилди, бизга Ибн ал-Муборак Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у Саъд ибн Абу Ваққосдан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Усмон ибн Мазъунга табаттул (уйланмай, дунёдан воз кечиб ибодат қилиш)ни рад этди; агар унга рухсат берганида эди, биз (ўзимизни) бичиб олган бўлардик.