حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى امْرَأَةً فَأَتَى امْرَأَتَهُ زَيْنَبَ وَهْىَ تَمْعَسُ مَنِيئَةً لَهَا فَقَضَى حَاجَتَهُ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ " إِنَّ الْمَرْأَةَ تُقْبِلُ فِي صُورَةِ شَيْطَانٍ وَتُدْبِرُ فِي صُورَةِ شَيْطَانٍ فَإِذَا أَبْصَرَ أَحَدُكُمُ امْرَأَةً فَلْيَأْتِ أَهْلَهُ فَإِنَّ ذَلِكَ يَرُدُّ مَا فِي نَفْسِهِ " .
Бизга Амр ибн Али ривоят қилди, бизга Абдул-Аъло ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Абу Абдуллаҳ Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир аёлни кўрди-да, ўз аёли Зайнабнинг олдига келди — у (Зайнаб) ўзининг бир терисини ошлаётган эди — ва ҳожатини адо этди, сўнг шерикларининг олдига чиқиб: «Албатта аёл шайтон суратида келади ва шайтон суратида ортга кетади. Бас, бирингиз бир аёлни кўриб (майл туғилса), ўз аҳлига (хотинига) борсин, чунки бу унинг кўнглидаги нарсани қайтаради» деди.