3478-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Никоҳ китоби
وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ " الثَّيِّبُ أَحَقُّ بِنَفْسِهَا مِنْ وَلِيِّهَا وَالْبِكْرُ يَسْتَأْذِنُهَا أَبُوهَا فِي نَفْسِهَا وَإِذْنُهَا صُمَاتُهَا " . وَرُبَّمَا قَالَ " وَصَمْتُهَا إِقْرَارُهَا " .
Ва бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён шу иснод билан (ривоят қилди) ва: «Саййиба ўзига вали (ҳомий)сидан кўра ҳақлироқдир; бокира эса — отаси ундан ўзи ҳақида изн сўрайди, унинг изни жим туришидир» деди. Баъзан: «Унинг жим туриши — унинг иқроридир (розилигидир)» дерди.