وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " . قَالَ فَدَخَلَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالُوا كَذَا وَكَذَا . قَالَ صَدَقَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ فِيَّ نَزَلَتْ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ أَرْضٌ بِالْيَمَنِ فَخَاصَمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ " . فَقُلْتُ لاَ . قَالَ " فَيَمِينُهُ " . قُلْتُ إِذًا يَحْلِفُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " . فَنَزَلَتْ { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً} إِلَى آخِرِ الآيَةِ .
Абдуллаҳ (ибн Масъуд) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): У: "Ким — бир мусулмон кишининг молини кесиб олиш учун — ёлғон (сабр) қасами ичса, у (қасамда) фожир бўла туриб — Аллаҳга, У ундан ғазабли ҳолда, йўлиқади" деди. Кейин Ашъас ибн Қайс кирди ва: "Абу Абдураҳмон сизларга нима (ривоят қилиб) айтяпти?" деди. Улар: "Фалон-фалон" дедилар. У: "Абу Абдураҳмон рост айтди, у мен ҳақимда нозил бўлган: мен билан бир киши орасида Яманда бир ер (ҳақида низо) бор эди. Мен уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га даъволашди. У: ‹Сенда баййина (далил) борми?› деди. Мен: ‹Йўқ› дедим. У: ‹Бўлмаса, унинг қасами?› деди. Мен: ‹У ҳолда у (ёлғон) қасам ичади› дедим. Ўша пайтда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Ким бир мусулмон кишининг молини кесиб олиш учун ёлғон қасам ичса, у фожир бўла туриб, Аллаҳга, У ундан ғазабли ҳолда, йўлиқади› деди. Шунда: «Албатта Аллаҳнинг аҳди ва ўз қасамларини оз баҳога сотадиганлар...» (ояти) охиригача нозил бўлди" деди.