حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ دَخَلَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ عَلَى مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ وَهُوَ وَجِعٌ فَسَأَلَهُ فَقَالَ إِنِّي مُحَدِّثُكَ حَدِيثًا لَمْ أَكُنْ حَدَّثْتُكَهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَسْتَرْعِي اللَّهُ عَبْدًا رَعِيَّةً يَمُوتُ حِينَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لَهَا إِلاَّ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ " . قَالَ أَلاَّ كُنْتَ حَدَّثْتَنِي هَذَا قَبْلَ الْيَوْمِ قَالَ مَا حَدَّثْتُكَ أَوْ لَمْ أَكُنْ لأُحَدِّثَكَ .
Ҳасан айтди: Убайдуллаҳ ибн Зиёд Маъқил ибн Ясарнинг олдига — у оғриб ётган пайтда — кирди ва ундан (аҳволини) сўради. У: "Мен сенга — сенга ҳали айтмаган бир ҳадисни айтиб бераман: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Аллаҳ бир бандага бир поймон бериб, у ўлган куни унга ғаш ҳолда ўлса — албатта Аллаҳ унга жаннатни ҳаром қилди› деган" деди. У: "Буни менга бугундан олдин айтмадингми?" деди. У: "Мен сенга айтмадим — ёки: сенга айтадиган эмас эдим" деди.