وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ، سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَقْبَلْتُ مَعَ عُمَرَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ كَنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ شَأْنُ الْمَرْأَتَيْنِ قَالَ حَفْصَةُ وَأُمُّ سَلَمَةَ . وَزَادَ فِيهِ وَأَتَيْتُ الْحُجَرَ فَإِذَا فِي كُلِّ بَيْتٍ بُكَاءٌ . وَزَادَ أَيْضًا وَكَانَ آلَى مِنْهُنَّ شَهْرًا فَلَمَّا كَانَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ نَزَلَ إِلَيْهِنَّ .
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Аффон ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, менга Яҳё ибн Саид Убайд ибн Ҳунайндан, у Ибн Аббосдан хабар берди, у деди: Мен Умар билан келдим, ҳатто Марр аз-Заҳронга етганимизда — ва ҳадисни Сулаймон ибн Билолнинг ҳадиси каби узунасига нақл қилди, фақат у: «Мен: ‹Икки аёлнинг иши (қанақа эди)?› дедим. У: ‹Ҳафса ва Умму Салама›, деди» деди. Ва унга (шуни) қўшди: «Мен ҳужраларга келдим, қарасам, ҳар бир уйда йиғи бор эди». Ва яна (шуни) қўшди: «У улардан бир ой ийло қилган (яқинлик қилмасликка қасам ичган) эди; йигирма тўққиз (кун) бўлганда, уларнинг олдига тушди».