وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ، عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ قَزَعَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْبَعًا فَأَعْجَبْنَنِي وَآنَقْنَنِي نَهَى أَنْ تُسَافِرَ الْمَرْأَةُ مَسِيرَةَ يَوْمَيْنِ إِلاَّ وَمَعَهَا زَوْجُهَا أَوْ ذُو مَحْرَمٍ . وَاقْتَصَّ بَاقِيَ الْحَدِيثِ .
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Абдулмалик ибн Умайрдан ривоят қилди, у деди: Мен Қазаъани эшитдим, у деди: Мен Абу Саид ал-Худрийни эшитдим, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан тўртта (нарса) эшитдим, улар менга ёқди ва мени мамнун қилди: У аёлнинг икки кунлик масофада сафар қилишини — магар у билан бирга эри ёки маҳрами бўлса (бундан ташқари) — қайтарди. Ва ҳадиснинг қолганини нақл қилди.